Looking for something?

In Standard

Kandydaci do nagrody Goncourtów

Kandydaci do nagrody Goncourtów

Nagroda Goncourtów to najbardziej prestiżowa nagroda literacka we Francji. Sama nominacja jest już wielkim osiągnięciem. Nominowane książki wychodzą najczęściej w czasie sierpniowo-wrześniowego rentrée littéraire i dlatego nie są one jeszcze znane poza granicami Francji. Pomyślałam, że przedstawię w kilku zdaniach nominowane książki, żebyście zobaczyli co cieszy się uznaniem we Francji. Pisząc te krótkie opisy, posiłkowałam się prezentacjami książek zamieszczonymi na stronach wydawnictw oraz opiniami czytelników z portalu Babelio.

Le Ghetto intérieur, Santiago H. Amigorena (P.O.L)

Historia o emigracji z Warszawą w tle. Jest rok 1940, Buenos Aires, przyjaciele, którzy wyemigrowali z Europy spotykają się, aby porozmawiać o tym jak wyglądają teraz ich ojczyzny. Vincente, który założył rodzinę w Argentynie, regularnie otrzymuje listy do swojej matki, która została w Warszawie i pisze między innymi o losach warszawskiego getta. Vincente jest pradziadkiem autora, który poprzez swoją książkę próbuje rozliczyć się z przeszłością.

Le Ciel par-dessus le toit,Nathacha Appanah (Gallimard)

Tytuł książki nawiązuje do wiersza Verlaine’a „Nieba widać, przez dachu kąt”, a jej forma przypomina bajkę (jej pierwsze słowa to „Il était une fois”, czyli „Dawno, dawno temu”). Główną bohaterką jest niezwykle utalentowana muzycznie Eliette, która w dzieciństwie była zmuszana przez rodziców do występów ulicznych, noszenia barwnych strojów i mocnego makijażu, przez co stała się dzielnicową Lolitą. Po podpaleniu własnego domu znika i wraca po latach, jako Phénix (sama postanowiła zmienić swoje imię). Jest matką dwójki dzieci, która odrzuca wszelkie emocje i jest całkowitym zaprzeczeniem siebie z dzieciństwa.

Un dimanche à Ville-d’Avray,  Dominique Barbéris (Arléa)

Tytuł nawiązuje do filmu z lat 60. „Niedziele w Avray” w reżyserii Serge’a Bourguignona. Książka, podobnie jak film, zawiera sporą dawkę niepokoju. Dwie siostry spotykają się w tytułowym Avray i rozmawiają o miłości, marzeniach i bólu dzieciństwa. Jedna opowiada o dziwnym spotkaniu, a druga o chodzeniu w dziwne miejsca i narażaniu się na niebezpieczne sytuacje.

La Part du fils, Jean-Luc Coatalem (Stock)

Ponownie książka, której akcja dotyczy okresu drugiej wojny światowej oraz rodzinnej historii autora. Jean-Luc Coatalem decyduje się ruszyć szlakiem swojego dziadka Paola, który został aresztowany z niewiadomego powodu w roku 1943 przez Gestapo i odtworzyć jego losy. Autor sam zaznacza, że to, czego nie był w stanie odnaleźć w dokumentach lub usłyszeć od świadków, wymyślił.

Mur Méditerranée, Louis-Philippe Dalembert (Sabine Wespieser)

Historia trzech kobiet : Chochany z Nigerii, Semhary z Erytrei oraz Dimy z Syrii, które łączy cierpienie, ból i nadzieja, że w Europie znajdą nowe, lepsze życie. Każda z nich przeżyła inną tragedię w swoim kraju i jedyne, co im pozostało to zdanie się na łaskę i niełaskę losu. Inspiracją do napisania tej książki było ocalenie statku z uciekinierami, którego dokonał duński tankowiec w 2014 roku.

Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon,Jean-Paul Dubois (L’Olivier)

Paul Hansen, kiedyś spełniony zarządca luksusowego budynku w Montrealu, a obecnie więzień współdzielący celę z oskarżonym o morderstwo członkiem gangu Hells Angels. Paul miał udane życie, spełniał się w pracy i dawał się porywać w przestworza swojej partnerce, która kochała samoloty. Do czasu pewnego konfliktu. Odsiadując swój niedługi wyrok, ma czas na analizę swojego dzieciństwa i dokonanych wyborów. Książka pełna inteligentnego humoru, miłości i człowieczeństwa.

Un monde sans rivage, Hélène Gaudy (Actes Sud)

W roku 1930 na Wyspie Białej będącej częścią Archipelagu Svalbard (norweska prowincja w Arktyce) w wyniku stopnienia lodowca zostają odkryte ciała zaginionych przed laty podróżników, chcących dolecieć na Arktykę balonem. Oprócz ciał odnaleziono również klisze, z których udało się odtworzyć zdjęcia. Na podstawie dziennika pokładowego odkrywców i owych klisz autorka próbuje zrekonstruować tragiczną w skutkach wyprawę.

Rouge impératrice, Léonora Miano (Grasset)

Ciekawa wizja Stanów Zjednoczonych Afryki XXII wieku. Fulasi to potomkowie ludności francuskiej, która musiała opuścić swój kraj w XXI wieku w wyniku najazdu migrantów na Francję. Próbują zachować swoją europejską tożsamość, tworząc swego rodzaju odrębną społeczność na terenach subsaharyjskich. Niestety przywódca afrykańskiego kraju chce ich wyrzucić ponieważ uznaje, że ich asymilacja z ludnością lokalną nie jest możliwa. Czy czerwonej carycy uda się pomóc ciemiężonemu ludowi?

La terre invisible, Hubert Mingarelli (Buchet Chastel)

Fotograf wojenny nie jest w stanie opuścić Niemiec w 1945 i wrócić do rodzinnej Anglii. Dręczą go wspomnienia związane z wyzwoleniem ludzi z obozów koncentracyjnych. Postanawia więc wyruszyć w drogę bez celu w towarzystwie młodego, angielskiego kierowcy. Ta książka to historia ich relacji, wspólnej drogi i bolesnych wspomnień.

Soif, Amélie Nothomb (Albin Michel)

Książka przedstawia ostatnią drogą Jezusa na Golgotę. Jezus jest przedstawiony inaczej niż w Piśmie Świętym, bardziej „ludzko”. Co to oznacza? Ciężko stwierdzić, ale po przeczytaniu opinii czytelników, nie mam ochoty odkrywać wizji Amélie Nothomb.

Avant que j’oublie, Anne Pauly (Verdier)

Głównymi bohaterami książki jest ojciec alkoholik i jego córka o wyjątkowej artystycznej wrażliwości. Po śmierci ojca, dziewczynka (która jest również narratorem) próbuje uporządkować jego świat pełen tomików wierszy, które zupełnie nie pasowały do jego zachowania za życia. Córka stara się dowiedzieć kim naprawdę był jej ojciec i jaką jego część może odnaleźć w samej sobie.

Sœur, Abel Quentin (L’Observatoire)

Zestawienie dwóch zupełnie odmiennych światów: świata szukającej sensu życia nastolatki i odchodzącego ze stanowiska prezydenta. To co je łączy to nienawiść skierowana w różnych kierunkach. „Soeur” to jeden z dwóch debiutów literackich pretendujących do nagrody Goncourtów.

Extérieur monde, Olivier Rolin (Gallimard)

Przeczytałam sporo na temat tej książki i w zasadzie nie jestem w stanie napisać o czym jest. Są to wspomnienia z licznych podróży autora, jego przemyślenia i niepokoje dotyczące dzisiejszego świata.

Le cœur battant du monde,Sébastien Spitzer (Albin Michel)

Książka historyczno-polityczna z silnym motywem Karola Marksa, który w drugiej połowie XIX wieku przyjeżdża do Londynu znajdującego się w trakcie rewolucji przemysłowej i pilnie strzeże swojego wielkiego sekretu: porzuconego syna Freddy’ego. Fabularyzowana biografia o rozbudowanym gospodarczo-historycznym londyńskim tle.

Les choses humaines,Karine Tuil (Gallimard)

Małżeństwo dziennikarza i zagorzałej feministki zostaje wystawione na próbę, kiedy pojawia się oskarżenie o gwałt. Fascynujący portret psychologiczny głównych bohaterów oraz obraz współczesnego społeczeństwa, mediów, Internetu i procedur wymiaru sprawiedliwości: procesu, przesłuchań i wielu wersji tych samych wydarzeń. Każdy ma swoją prawdę. 

Po którą książkę z chęcią byście sięgnęli?


Tagged In:
6 komentarzy 156 Views

Related Post

Obserwując życie

Obserwując życie

Kim jestem?

Kim jestem?

6 komentarzy

  1. Jest kilka ciekawych dla mnie książek w tym zestawieniu! Miejmy nadzieję, że chociaż połowa doczeka się polskiego tłumaczenia!

    1. A którą książkę chciałbyś szczególnie przeczytać? 🙂

  2. Szczególnie zainteresowała mnie „Le cœur battant du monde” Sébastiena Spitzera! Lubię takie fabularyzowane książki historyczne, trochę przypomina mi „Przypadek Adolfa H.” Érica-Emmanuela Schmitta. W zasięgu moich zainteresowań jest jeszcze „Les choses humaines” Karine Tuil i „Un monde sans rivage” Hélène Gaudy. Ewentualnie skusiłbym się jeszcze „Rouge impératrice” Léonora Miano. A francuski rozdział zamierza przeczytać wszystkie nominowane powieści? 🙂

    1. Nie wszystkie książki mnie interesują i nie wszystkie wydają mi się ciekawe, co więcej ciężko przeczytać absolutnie wszystko, ale mam nadzieję przeczytać kilka 🙂

  3. Sporo książek, zapowiada się ciekawie. Ja szczególnie chciałabym zobaczyć w polskich księgarniach:
    – Le Ghetto intérieur, Santiago H. Amigorena
    – Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon, Jean-Paul Dubois
    – Un monde sans rivage, Hélène Gaudy
    – Les choses humaines,Karine Tuil

    1. Trzymajmy kciuki, żeby nasze wydawnictwa kupiły prawa chociaż do kilku książek! 🙂

Leave a Reply